سابقه و هدف: در همه کشورها، تولید های کشاورزی وابستگی شدیدی به انرژی بویژه سوخت-های فسیلی دارد. حدود 10 تا 20 درصد از کلّ انرژی مصرفی در کشورهای پیشرفته جهان صرف تولید غذا می شود. استفاده کارا از انرژی در بخش کشاورزی یکی از الزامات اساسی در گسترش کشاورزی پایدار بشمار می رود، چون افزایش کارآیی انرژی موجب حفظ سوخت های فسیلی و کاهش آلودگی های هوا می شود. نامشخّص بودن میزان بهره وری انرژی در تولید گندم در حاشیه دریاچه ارومیه از یک طرف و بروز بحران انرژی در سطح جهانی و ضرورت مصرف هدفمند انرژی در تولید محصول های کشاورزی از طرف دیگر، پژوهش در زمینه تحلیل بهره وری انرژی در تولید گندم را ضروری می نماید؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف ارزیابی و آینده پژوهی سنجه های انرژی شامل انرژی خالص، کارآیی انرژی، انرژی ویژه و بهره وری انرژی و بیان راهکارهای مناسب برای بهبود یا پیشرفت سنجه های انرژی در تولید گندم انجام شد. مواد و روش ها: در این پژوهش، بهره وری انرژی در دو سیستم خاک ورزی حفاظتی و مرسوم در تولید گندم در حاشیه دریاچه ارومیه در دو سال زراعی با اندازه گیری و گرد آوری داده های لازم، ارزیابی شد. سنجه های انرژی خالص، کارآیی انرژی، انرژی ویژه و بهره وری انرژی در تولید گندم تعیین گردید. با توجه به شرایط فعلی دریاچه ارومیّه، منبع های آب در حوضه ی این دریاچه محدود بوده و ارزش آب آبیاری افزون بر جنبه ی اقتصادی از رویکرد محیطزیست نیز قابل توجّه است. بنابراین برای بازسازی شرایط مصرف انرژی در آینده برای تولید منطقه ای گندم از سناریوهای مدیریت آبیاری بعنوان شیوه آینده پژوهی استفاده گردید. سناریوهای مدیریت آبیاری شامل سه شرایط کم آبیاری، آبیاری کامل و بیش آبیاری مزرعه های گندم بود. نتایج و بحث: بهره وری انرژی با کاربرد خاک ورزی حفاظتی و مرسوم بترتیب 210 و 170 گرم بر مگاژول به دست آمد. سناریوهای آینده پژوهی مدیریت آبیاری شامل سه شرایط کم آبیاری، آبیاری کامل و بیش آبیاری مزرعه های گندم بود. میزان انرژی مصرفی برای تولید گندم با سناریوهای گروه اول (آبیاری کامل و بیش آبیاری) و دوم (کم آبیاری) بترتیب 5/18 و 7/17 گیگاژول در هکتار بود. میزان انرژی تولیدی دانه گندم با سناریوهای گروه اول و دوم بترتیب 5/67 و 8/31 گیگاژول در هکتار بود. میانگین کارآیی انرژی در تولید دانه با گروه های اول و دوم به ترتیب 7/3 و 8/1 و بهره وری انرژی بترتیب 253 و 125 گرم بر مگاژول بود. استفاده از دستگاه های کم وزن، انتخاب مقدار مناسب بذر، پییشرفت بهره وری مصرف کود و آب، می تواند راهکارهای مؤثر برای افزایش بهره وری مصرف انرژی در تولید گندم آبی در شمال غرب کشور باشد. نتیجه گیری: یافته ها نشان داد از رویکرد سنجه های انرژی، استفاده از سیستم خاک ورزی حفاظتی نسبت به خاک ورزی مرسوم در تولید دانه گندم ارجحیت دارد. هرچند در موارد متعدد تفاوت آماری سنجه های انرژی در تولید محصول معنی دار نبود. بنظر می رسد اجرای مناسب و درست عملیات خاک ورزی حفاظتی با انتخاب مناسب ادوات و تجهیز های موجب بهبودی سنجه های انرژی در تولید گندم شود.

در این مقاله، شرح و گزارش چند بیت از متون ادب فارسی مورد نقد و بررسی قرار گرفته است. نگارنده با ارایه برخی از دلایل و شواهد، نکاتی در لغزش گزارش شارحان آن ابیات گوشزد نموده و کوشش کرده است با ارایه شواهد، مفهوم و معنی آن ابیات را روشن کند. تامل در شرح و گزارش این ابیات، ضرورت توجه به رو ساخت متون ادبی را برای دریافت درون مایه و ژرف ساخت آن آثار بیان می کند.

امروزه شناسایی عوارض سطح جاده برای امنیت، تهیه و بروزرسانی نقشه راه ها و مدل سازی و مدیریت تجهیزات راه امری ضروری است. هدف از این تحقیق، شناسایی خودکار تیرهای انتقال برق موجود در حاشیه راه ها با استفاده از ابر نقاط موبایل لیزر اسکنر می باشد. با توجه به اینکه تشخیص دستی این عوارض نیاز به صرف زمان و تلاش زیادی دارد، تشخیص خودکار عوارض با استفاده از کامپیوتر به دلیل کاهش زمان و هزینه، حائز اهمیت است. در این راستا، مجاورت عارضه های دیگر به تیر برق، حضور عوارض طبیعی میله ای شکل، ناقص بودن اطلاعات عارضه میله ای شکل و یکسان بودن توزیع مکانی یا الگوی شکلی سایر عوارض با تیر انتقال برق، از چالش های مطرح در شناسایی تیر انتقال برق می باشد. در روش پیشنهادی تحقیق، نقاط زمینی با استفاده از الگوریتم فیلتر مورفولوژی ساده (SMRF) حذف شده و نقاط غیر زمینی باقیمانده با الگوریتم فضایی مبتنی بر چگالی برنامه های کاربردی با نویز (DBSCAN) در گروه های مشابه از لحاظ چگالی گروه بندی شده اند. برای حذف نقاط اضافی سیم برق، با استفاده از ویژگی های چگالی و شدت نور نقاط، از خوشه بندی ژنتیک استفاده شده است. در نهایت نقاط پراکنده باقیمانده حذف و تیرهای انتقال برق به شکل دقیق و منظمی استخراج شده اند. روش پیشنهادی بر روی چهار مقطع جداگانه از داده ها با عوارض مختلف تست و ارزیابی شده است. نتایج ارزیابی نشان می دهد که الگوریتم پیشنهادی توانایی تشخیص 100 درصد تیر برق ها را به طور خودکار داشته است؛ به گونه ای که نتایج استخراج شده به روش پیشنهادی، با نتایج استخراج شده به طور دستی از تطابق بسیار خوبی برخوردار بوده و تعداد تیر برق های استخراج شده نیز کاملا برابر بوده است.

نسبت سیاست های حاشیه نشینی با هویت ساکنان حاشیه(مورد مطالعه حاشیه نشینی شهر تهران)موضوع و مسئله: مقاله حاضر درصدد شناسایی اختلاف های مفهومی حول هویت حاشیه نشینان در بین سیاست های حاشیه نشینی، دیدگاه کارکنان و فعالان فرهنگی در شهرداری ها و سرای محله ها و دیدگاه خود حاشیه نشینان است.روش: از روش تحلیل تماتیک کلارک و براون در این پژوهش استفاده شده است و داده ها به صورت هدفمند از موارد ویژه انتخاب شد که شامل اسناد مرتبط با سیاست های حاشیه نشینی، مصاحبه نیمه ساختار یافته با 48 نفر از حاشیه نشینان و 25 نفر از کارکنان و فعالان فرهنگی در شهرداری و سرای محله در مناطق 2، 4، 12، 18 و 19 تهران می-شود. نتایج: یافته ها نشان می دهد که در سیاست های حاشیه نشینی هویت حاشیه نشینان بر مبنای دو تم اصلی عصبیت محلی و آزادی – خلاقیت و در دیدگاه کارکنان و فعلان فرهنگی بر اساس ویژگی هایی چون همبستگی قوی محلی، بلاتکلیفی، نظم گریزی، و... تشکیل شده است. اما مصاحبه با حاشیه نشینان نشان داد هویت آنها با مفهوم کار پیوند اساسی دارد. همبستگی حاشیه نشینان مثل هر جای دیگر شهر یک همبستگی عادی است اما همبستگی قوی محلی حاشیه نشینان زمانی شکل می گیرد که احساس کنند کار آن ها از طریق نظم جدیدی تهدید می شود. مقامت آن ها در برابر تهدید ایجاد وضعیت بلاتکلیفی و نظم گریزی است. بدین ترتیب در این نوشته مشخص شد در میان عامل های گوناگون پیچیدگی سامان دهی حیات حاشیه نشینی تفاوت در پنداره های بنیادی در دو سوی سیاست های حاشیه نشینی و هویت حاشیه نشینان نیز می تواند عاملی قابل تأملی باشد. در حقیقت هویت حاشیه نشینان در چارچوب سیاست های حاشیه نشینی آن چیزی نیست که واقعیت ویژگی های هویتی حاشیه نشینان نشان می دهد.واژگان کلیدی: سیاست های حاشیه نشینی، عصبیت محلی، توسعه مشارکتی، نظم گریزی، همبستگی ناخودآگاهانه محلی، تحلیل تماتیک

مدلسازی عدم قطعیت در قالب بهره و فاز اضافی و محاسبه حاشیه های مقاومت بر اساس آن ها یکی از روش های متداول طراحی مقاوم سیستم های کنترلی و مقایسه مقاومت آن هاست. از طرفی یک روش مرسوم کنترل مقاوم در حوزه ی فرکانس، تئوری بازخورد کمی است که به علت مدلسازی عدم قطعیت در قالب نامعینی پارامتری با محدوده ی مشخص، با چالش هایی از جمله عدم امکان مقایسه ی کنترل کننده ها و طراحی غیر خودکار همراه است. همچنین شرایط سیستم به ازای مقادیر نامعینی پارامتری خارج از بازه طراحی مشخص نیست. در این پژوهش با استفاده از مدلسازی عدم قطعیت در قالب بهره و فاز در روش تئوری بازخورد کمی این مشکلات مرتفع شده است. به این منظور حاشیه ای ترکیبی، متشکل از بهره و فاز، معرفی شده که با استفاده از نمودار نیکولز اصلاح شده و نامعادلات مرتبط با معیارهای تئوری بازخورد کمی، محاسبه می شود. کنترل موقعیت یک موتور جریان مستقیم به عنوان نمونه ی مطالعاتی انتخاب شده و برای آن کنترل کننده ی تناسبی-مشتق گیر بهینه و مقاومی طراحی شده است. بررسی نتایج به دو شیوه عددی و تجربی صورت پذیرفته است. نتایج نشان می دهد روش پیشنهادی توانسته است به خوبی نواقص روش تئوری بازخورد کمی را رفع نماید. کنترل کننده ی طراحی شده در این حالت نسبت به کنترل کننده طراحی شده به روش مرسوم تئوری بازخورد کمی نتایج مطلوب تری داشته و حتی به ازای مقادیر نامعینی پارامتری بالاتر از محدوده ی طراحی، توانسته است عملکرد خود را به نحو بهتری حفظ نماید.

این مطالعه دردشت قزوین و به منظور تعیین الگوی کشت بهینه، مقایسه الگوی موجود با الگوی بهینه، مقایسه درآمد خالص گروههای مختلف در برنامه بهره برداری کنونی و بهینه و همچنین تعیین حاشیه ایمنی زارعان انجام شده است. پس از مشخص شدن زمین های آبی منطقه، نخست داده های مورد نیاز از 127 بهره بردار نمونه، که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی از 27 آبادی این دشت انتخاب شده بودند، گردآوری شد، سپس برای هر یک از گروههای بهره برداری همگن، یک مزرعه نماینده تعیین و اطلاعات مربوط به بهره برداری های نماینده در چهارچوب مدل های برنامه ریزی خطی به کارگرفته شد.نتایج این پژوهش نشان داده است که :1-کاربرد الگوی بهینه، تا اندازه در خور ملاحظه ای در آمد زارعان را افزایش می دهد.2-برای زارعان دارای بیش از 10 هکتار زمین، نسبت حاشیه ایمنی در فعالیت ذرت دانه ای نزدیک به 79.8 درصد است. به دیگر سخن، احتمال خطر زیان این فعالیت کمتر از فعالیت های دیگر است، پس می توان گفت سود بالایی نسیب بهره برداران آن خواهد شد.3-درصد ظرفیت تولید در نقطه سربه سر برای فعالیت گندم کاران دارای کمتر از 10 هکتار زمین، درحدود 20.9 درصد است، بدین معنا که حاشیه ایمنی این فعالیت بیشتر از فعالیت های دیگر برآورده شده است.

تعیین عوامل موثر بر زنده مانی گونه Atriplex canescens James در توسعه پایدار عرصه های بوته کاری شده واجد اهمیت ویژه ای است. به همین منظور در پاییز سال 1372 عرصه ای به وسعت 4.5 هکتار در اراضی بیابانی حاشیه کویر سیاهکوه استان یزد انتخاب و در آن عملیات بوته کاری انجام شد. این پژوهش در قالب طرح آماری کرت های دوبار خردشده اجرا گردید که در آن تیمار های اصلی شامل فواصل کاشت 2، 4 و 6 متری، تیمارهای فرعی 1، دوره های هرس هرساله، دو ساله و سه ساله و تیمارهای فرعی 2، سطوح برش هرس کامل (کف بر)، هرس از ارتفاع 20، 40 و 60 سانتیمتری با تیمار بدون هرس (شاهد) بودند. آماربرداری از درصد تلفات گیاهان در پاییز سال 1374 (قبل از اعمال تیمارهای برش) آغاز و تا 9 سال پس از آن در زمان مشابه ادامه یافت. نتایج نشان داد که تراکم بوته های زنده در تیمار فاصله کاشت 2 متری، بیشترین مقدار را داشت و در فواصل کاشت 4 و 6 متری به ترتیب در گروه های بعدی قرار گرفت. درصد تلفات گیاهان در دوره های هرس اعمال شده تا 6 سالگی دارای اختلاف معنی دار بود، هرچند که با گذشت زمان و رسیدن گیاه به سن 9 سالگی، تفاوت معنی داری در بین آن ها مشاهده نگردید. بنابراین برداشت هرساله علوفه این گیاه موجب افزایش درصد تلفات نمی گردد. درصد تلفات گیاهان در محدوده تیمارهای ارتفاع برش برای تمام سطوح اختلاف معنی دار نشان داد. حداقل درصد تلفات بر روی بوته های هرس نشده مشاهده گردید که باتیمارهای آزمایشی ارتفاع برش 40 و 60 سانتیمتری در یک گروه قرار گرفتند. به استناد نتایج حاصله، برداشت هرساله از ارتفاع 40 سانتیمتری یا بالاتر در قالب چرای آزاد دام یا دروی علوفه بر رشد، شادابی و استمرار حیات این گونه در منطقه می افزاید.